Îtiyat

Eskiden edinip îtiyat hâline getirdiğim ve senelerce terketmediğim güzel huylarım vardı. Bunların eksikliği kayıp, zıddı kötü gelirdi. Derken zaman değişti, haller istihâle etti, o huyları terkettim.

Terketmekle iyilikleri izâle olmadı; ama yoklukları yahut zıtları kötü olmaktan çıktı. Ben o yoklukları ve zıtları huy edinmekle değil; kötülükleri benim zannımdaydı, zan kalktı…

Demeye uğraştığım şeyin idrâki müşkül, izâhı imkânsız. Diyesim geldi de diyebildiğimcesini dedim.

Advertisements

About Urwendil/Urwendur/Mouzafphaerre

Music, Classics, Tolkiendilië, gaming, small-talk...
This entry was posted in Sententiae Urwendilwa. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s